martes, 28 de febrero de 2012
HOME SCHOOLING
Baliabide eskasekoak edo ez, gaur egungo familiak ez diete alor akademikoari hainbeste garrantzitarik ematen, eta umearen izaera edo pertsonalitate gizatiarrari arreta gehiago jartzen diete. Bertuteen formakuntza edota benetako laguntasuna bezalako baloreak garrantzitsuagotzat jotzen dituzte.
Haurrei irakasteko aukera hau berezia bada, irakasleak bereziagoak dira oraindik. Gurasoek seme-alabekiko eta euren heziketarako hertzen duten konpromisoa ikaragarria da. Bizia ematen dutela esan daiteke. Horretarako lana utzi beharra eta irakaskuntza teknikak ikasi eta praktikan jartzeak eskatzen duen inplikazioa txalotzekoa dela iruditzen zaigu.
Hezkuntza tipologia honek “tribuko partaide” izateko prestatzen ditu, besteen menpekotasuna duten gizabanako izateko baino. Horrela etxe bakoitza Gizarterako eta Herritartasunerako eskola bihurtzen da, non haur bakoitzak bere ekarpena eman eta etxeko lan ezberdinetan laguntzen duen.
Partaidetza horrek haurrengan zoriontasuna, onarpena, asebetetasuna bezalako sentimenduak azaleratzen dituzte, gizabanakoaren gizarteratze prozesua lortu denaren adierazle.
Suscribirse a:
Enviar comentarios (Atom)
Kaka! Ikusteko tartea izan dudanean YouTubek huts egiten dit; Please try again later diosta.
ResponderEliminarIkusi barik dator nire iruzkina (iruzkin batzuk irakurrita).
Oso gai interesgarri eta motibagarria egiten bazait ere, ez dut uste honi buelta gehiegi eman behar diozu(e)nik. Maisuak izateko ari zarete formatzen (edo behintzat horregatik etortzen zarete nire eskoletara) eta ez aita neo-hippie-progre-antisistema. Zergatik diodan, nahiz eta eskolan heztearen aldeko aukera itzal interesgarria izan horrek, hain zuzen, ez du tokirik zun balizko lanbidean, beraz, interesa, lanbidearen ikuspuntutik galtzen du. Agian antropologia edota pedagogia ikasketekin lotura estuagoa izango luke.
Beste interesgune nagusi bat ere badago hor; eskolan heztearen aldeko motibazioak eta baldintzak zuk eraikitzeko. Baina horretarako biderik ez dut sumatu zurean.